اگر دوست دارید مادر شوید در خانه بمانید!

برخورد نظام آموزشی وزارت بهداشت با مادران

“وزارت بهداشت با ما مانند کارگران بی جیره و مواجب رفتار می کند درصورتی که بیشتر بار درمان در  بیمارستان برعهده ما است” این گلایه­ی مشترک همه دختران و پسران جوانی است که هفت سال از بهترین زمان عمر خود را به پای تحصیل در رشته پزشکی گذاشته اند. گرفتن نمره قبولی در آزمون دستیاری تازه اولین قدم در هفت خوان رستم برای پزشکان است. بعد از آن پزشکان وارد یک دوره چهارساله می شوند که به گفته خود ایشان هر یک سالش هفت سال برایشان می گذرد. کشیک های پشت سرهم به مدت 48 و یا حتی 72 ساعت بدون استراحت کافی و تغذیه مناسب، برای هرفردی قابل تحمل نیست. بیشتر اوقات به جای آنکه مشغول مطالعه و اموزش باشند به عنوان نیروی کار مسئولیت اصلی درمان را به دوش می کشند. در این بین تعدادی از دستیاران خانم بیشتر از بقیه پرسنل آموزشی دچار تنش و اضطراب هستند. اگرچه در همه رشته های تحصیلی توجه به زیرساخت اجتماعی زنانه اهمیت زیادی دارد؛ اما رشته پزشکی به خاطر سروکار داشتن با جان افراد از حساسیت و استرس بیشتری برخوردار است. بنابراین توجه به زیرساخت های زنانه برای فعالیت بهتر زنان در رشته پزشکی نیازمند نگاه ویژه است. بسیاری از زنان متاهل از همان ابتدا در مصاحبه با دانشگاه و بیمارستان این اخطار را دریافت می کنند که به هیچ عنوان نباید تا پایان دوره طرح پزشکی به مادر شدن فکر کنند. اگر در طول این مدت حتی به صورت ناخواسته باردار شوند سیستم  آموزشی وزارت بهداشت آن ها را طرد می کند. درواقع این رویکرد زنان را بین دوراهی مادرشدن و تخصص پزشکی قرار می دهد. پایگاه خبری تحلیل جنس اول در گفت و گو با تعدادی از دستیاران پزشک بیمارستان های تهران، به بررسی چالش های تحصیلی آن ها پرداخت.

مجبور شدم باردار شدنم را از همه پنهان کنم

دکتر راوری دستیار بیهوشی در گفت و گو با جنس اول گفت: در دوره دستیاری هیچ تفاوتی بین خانم ها و آقایان لحاظ نمی شود. درواقع سختی کار و شرایط وحشتناک کشیک که در اغلب رشته های دستیاری برای اقایان وجود دارد هیچ فرقی با شرایط کار خانم ها ندارد. دوره دستیاری یک دوره بسیار سخت با حقوق فوق العاده پایین برای دانشجویان متاهل است. دانشجویان دستیار در سال اول 12 کشیک در ماه، سال دوم 10 کشیک در ماه، سال سوم 8 کشیک در ماه و سال آخر 6 کشیک در ماه دارند. هر کشیک 24 ساعت است. به این صورت که اگر من کشیک باشم ساعت 4 بعدالظهر نمی توانم در کنار خانواده ام باشم بلکه باید تا 4 بعدالظهر فردای آن روز در بیمارستان باشم. این شرایط یعنی خستگی مضاعف و فرساینده که دائم بر روی هم سوار می شود و آدم را پیر می کند. من در نیمه سال دوم دستیاری باردار شدم. هیچ توجیه و دلیلی نبود که برای گروه ما موجه باشد تا بتوانم مرخصی بگیرم. به همین دلیل مجبور شدم از همه پنهان کنم. در یکی از کشیک های سنگین خود دچار خونریزی شدم. این وضعیت برای من خیلی استرس زا بود. شما تصور کنید جسم و روح من در شرایط کاری استرس زا درحال فرسوده شدن بود که امید کوچکی در زندگی من شکل گرفت و باردار شدم، به همین دلیل زمانی که به خونریزی افتادم دنیا روی سرم آوار شد. من آن لحظه و آن غم را هیچ وقت فراموش نمی کنم. با تمام پیگیری هایی که انجام دادم گروه با مرخصی کامل برای مراقبت از فرزندم موافقت نکرد و اگر پافشاری می کردم جو ناخوشایندی علیه من در گروه ایجاد می شد. طبیعتا من نیز این را نمی خواستم که بعد از پایان مرخصی عرصه بر من تنگ شود زیرا ما به اندازه کافی در محیط کار تنش داریم با دشمن تراشی کار برایمان سخت تر می شود. به این ترتیب دختر 4 ماهه ام را به مادر همسرم سپردم و به کار برگشتم. دخترم دیگر نمی تواند شیر مادر بخورد، من نیز به اندازه کافی بدنم جان ندارد تا برایش شیر بدوشم، زمانی که تغذیه تکمیلی او شروع می شود من خانه نیستم و دریک جمله من بزرگ شدن دخترم را نمی بینم. در رابطه با مسائل زناشویی و رابطه با همسر صحبت نکنیم بهتر است. شاید من اگر جای همسرم بودم مجدد ازدواج می کردم.

اگر دوست دارید مادر شوید در خانه بمانید

دکتر آگاهی دستیار گوش، حلق و بینی در مصاحبه با جنس اول گفت: مشکلات خانم هایی که در رشته پزشکی تحصیل می کنند در دوره دستیاری با شروع کشیک های شب بروز پیدا می کنند. کمبود نیروی دستیار باعث می شود تا با هرگونه درخواست مرخصی مخالفت شود. بنابراین دوره دستیاری مقدمه و زمینه ساز مشکلات تاهل و فرزندآوری است. قبل از مصاحبه دستیاری با من تماس گرفتند و گفتند اگر قصد بارداری دارید ما به هیچ عنوان صبر نمی کنیم تا شما درخواست مرخصی بدهید و فورا عدم نیاز به شما را اعلام می کنیم. خیلی واضح گفتند اگر دوست دارید بچه دار شوید در خانه خود بمانید و بچه داری کنید. تنش کار باعث ناباروری من شد تنش و استرس کار به اندازه ای است که باعث مشکلات هورمونی و ناباروری در من شد. اغلب همکاران ما با این مشکل مواجه هستند و اگر تصمیم به فرزنداوری داشته باشند باید تحت درمان قرار بگیرند. یک سال تحت درمان قرار گرفتم و بعد از آن مادر شدم. ماه های اول بارداری 15 بار در ماه موظف به کشیک بودم. بارها به دلیل مسئولیت هایی که خارج از توانم بودم فشار روانی زیادی را تحمل می کردم. سیستم رزیدنتی دارای سطح بندی است و از این جهت شبیه پادگان های نظامی در آن برخود می شود. به این صورت که رده های بالاتر در دوره رزیدنتی حق تشویق و تنبیه با رده های پایین تر را دارند. حتی کارهایی ممکن بود به ما واگذار شود که اصلا در شرح وظایف رزیدنتی نبود اما به دلیل این سطح بندی موظف بودیم آن را به سرانجام برسانیم. همه این ها را در کنار شب بیداری ها و شرایط جسمانی در نظر بگیرید فاجعه می شود. قانونی در حمایت از مادران پزشک وجود ندارد و یا اگر هم هست درست اجرا نمی شود. اواسط سال اول دستیاری زمان وضع حمل من رسیده بود که با گروه برای مرخصی زایمان صحبت کردم. مرخصی زایمان تنها یک ماه است و شما باید انتخاب کنی که تا روز زایمان کارکنی و بعد از به دنیا امدن فرزندت مرخصی بگیری یا برعکس. انتخاب من این بود که تا روز زایمان کار کنم و مرخصی زایمانم را به بعد از به دنیا آمدن فرزندم موکول کنم. بنابراین مجبور شدم در 40 روزگی فرزندم به کار برگردم. خیلی از همکاران به من می گفتند ما هم می توانستیم باردار شویم، ما هم علاقه داشتیم که فرزند داشته باشیم اما فکر این شرایط را کردیم که اینکار را انجام ندادیم. همه این ها به خاطر نبود قانون مناسب در حمایت از مادران پزشک است که احساس مادری و یا حتی همسری را بر دل خیلی از همکاران ما می گذارد.


  |جنس اول؛ رسانه زنان، خانواده و زیست جنسی

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.