باری که بردوش می‌کشند

ناگفته‌های پدران به مناسبت روز پدر

به مناسبت روز مرد کمی برخلاف جریانات رسانه‌ای چند روز اخیر به مردان واقعی کشورمان و مشکلات بپردازیم. در این هفته گذشته خبر قتل دختر اهوازی، جو منفی در فضای مجازی ایجاد کرد و یادداشت‌ها و تحلیل‌های در مذمت طولانی درباره افراد و مردانی که دست به چنین جنایات می‌زنند، نوشته شد.

در این بین صدای مردان واقعی که با تمام وجود در خدمت خانواده خود هستند، گم شد. مردانگی این مردان در میان سیاهی رفتار افرادی که اسم خودشان را مرد گذاشته‌اند، دیده نشد. بنابراین به مناسبت روز مرد، درباره این مردان می‌نویسم تا علاوه بر فرهنگ‌سازی و ارائه تعریف درست از مردانگی، این مردان نیز فراموش نشوند.

اولین وظیفه‌ای که بر دوش مردان است و از اوایل دوران نوجوانی به آن‌ها گفته می‌شود، تامین نیازهای اقتصادی و مالی خانواده است. این وظیفه در شرایط اقتصادی سخت چندساله اخیر بیش از پیش، سنگین‌تر شده‌است. برای انجام دادن این وظیفه مردان علاوه بر اینکه باید بیشتر کار کنند، بار فشار روانی از این شرایط را نیز به دوش می‌کشند. هرچند این سختی اقتصادی به طور مستقیم برای زنان نیز فشار روانی را به همراه دارد، اما مردان به دلیل اینکه عرف جامعه معاش را وظیفه آنان تلقی می‌کند، فشار بیشتری متحمل می‌شوند.

هنگامی که در این شرایط اقتصادی نمی‌توانند نیاز و خواسته‌های همسر یا فرزندانشان را برآورده کنند، شرمندگی آنان اگر چه بروز ندارد اما از درون آن‌ها را می‌شکند. با وجود این مشکلات مالی، مردان جوان باید با قوانینی مثل سربازی اجباری دسته و پنجه نرم کنند و فشار روانی این قانون که جلوی تحصیل، کار و پیشرفتشان و حتی جانشان را نیز می‌گیرد تحمل کنند.

این وظیفه معاش و مسئولیتی که بر دوش مردان است، باعث می‌شود بسیاری از مردان، از تفریح و یا اوقات فراغت خود بگذرند و روز را به صورت فشرده کار کنند تا بتوانند نیازهای مالی خانواده را برآورده کنند. مردانی که از نیازهای اولیه خود مانند لباس می‌گذرند تا خانواده‌شان لباس بهتری بپوشند. مردانی که چندسال یک بار کفش می‌خرند و یا لباسی را بعد از چندبار رفو کردن دور می‌اندازند و راضی می‌شوند که لباس دیگری را بخرند. این از خودگذشتگی را برای راحتی فرزند و همسر خود انجام می‌دهند.

در این میان کم نیستند مردانی که تا نیمه شب نیز برای خانواده خود کار می‌کنند. بسیاری از زمان‌ها پیش آمده است که آخر شب رانندگان اسنپی را می‌بینیم که از سرکار آمده و برای درآمد بیشتر تا پاسی از شب نیز با اسنپ کار می‌کنند. وقتی از آن‌ها می‌پرسم که همسر یا فرزندانتان با این نوع کار کردن تمام وقت مشکلی ندارند پاسخ می‌دهند که برای برآورده‌کردن توقعات آنان مجبور هستند با اسنپ نیز کار کنند و وقتی نیازهایشان برطرف می‌شود دیگر برایشان مهم نیست تا کی کار می‌کنم. این نگاه برخی از زنان که مردان را تنها برای برآورده کردن نیازهای مالی می‌بینند، برای خود مردان چندان خوشایند نیست. هرچند در جامعه این وظیفه مردان تلقی می‌شود اما نباید ابعاد دیگر آنان نیز نادیده گرفته شود. تقلیل دادن مردان به فردی که صرفا مسئولیت تامین معاش را دارد نه تنها خانواده‌ای با نشاط و رشد دهنده به وجود نمی‌آورد، بلکه به مرور آنان از بسیاری از وظایف عاطفی نسبت به همسر و فرزندان خود باز می‌‌مانند. هم‌چنین عدم توجه خانواده‌ها به فشارهای اقتصادی و توقعات پایان‌ناپذیر اقتصادی از مردان باعث می‌شود فشار روانی بسیار بیشتری به آنان وارد شود. در این صورت درک متقابلی نیز بین زن و شوهر شکل نمی‌گیرد و کارکردهای دیگر خانواده مثل محل آرامش بودن و عشق ورزیدن که فراتر از بحث‌های مالی است، تحت تاثیر منفی قرار می‌گیرد.

علاوه بر این باید از مردانی نیز گفت که برخلاف عرف و هنجارهای اشتباه موجود به زنان خو د حق تحصیل و کار می‌دهند و بعد از اینکه یک روز کاری سخت را گذرانده‌اند در کارهای خانه مشارکت می‌کنند. با وجود همه فشارهای اقتصادی با لبخند و خوش رویی در خانه برای همسر و فرزندان خود وقت اختصاص می‌دهند.

روز مرد را باید به این مردانی که با تمام وجود برای خانواده وقت می‌گذارند و با تعهد به همسر خود بستری را در خانواده مهیا می‌کنند که تمام اعضای آن در کنار یکدیگر رشد کنند، تبریک گفت. به مناسب روز مرد باید از این مردان که مردانگی را به معنای واقعی در وجودشان دارند صحبت شود تا این هنجارها در جامعه گسترش یابد و تصویر سیاه غیرواقعی از مردان در افکار عمومی غالب نشود.

نویسنده: زهره حسنی سعدی


  |جنس اول؛ رسانه زنان و خانواده

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.