“بکش ولی خشگلم کن”

نعیمه،دختر کرمانی براثر عمل جراحی پلاستیک درگذاشت.

نعیمه، یک دختر کرمانی بود که چون احساس می کرد شکل بینی اش نامناسب است، حاضر شد تن به عمل خطرناک جراحی پلاستیک بدهد. عمل جراحی نعیمه، اما به مشکل بر خورد و نعیمه به کما رفت. تلاش های پزشکان برای نجات او نهایتا فایده ای نداشت و نعیمه پس از دو هفته جان داد.


نعیمه اولین دختری نبود که در کشور ما به دلیل جراحی زیبایی جان خود را از دست داد. هر ساله ده ها هزار دختر و زن ایرانی بدون اینکه بیماری ای داشته باشند، خود را زیر تیغ جراحی قرار می دهند، به این امید که «زیبا» و یا «جذاب» بشوند. اما این جراحی ها همیشه نتیجه مورد نظر را نمی دهند، و بسیاری از این زنان در اثر عمل های جراحی دچار مشکلات شدید سلامتی می شوند، و برخی نیز همانند نعیمه جانشان را از دست می دهند.

اما ریشه این پدیده چیست؟ چرا باید صدها هزار، و شاید حتی میلیون ها زن ایرانی آنقدر از ظاهر خود ناراضی باشند که خود را به دست جراح بدهند؟ چه چیز باعث شده که زن ایرانی، که زمانی که به ویژگی های ظاهری خود می بالید، اکنون ظاهر خود را همچون یک بیماری می بیند که نیازمند درمان است؟

شاید اصلی ترین عامل تاثیر گذار در این مساله، استاندارد های زیبایی است که از خارج بر مردم ما تحمیل شده اند. پمپاژ بی وقفه فیلم ها وسریال های هالیوودی در دهه های اخیر باعث شده ملاک زیبایی برای ما، سلبریتی هایی باشند که نژاد اروپایی دارند. با تبدیل اروپایی ها به «انسان برتر» در دید ایرانی ها، دیگر موی سیاه، پوست سبزه و بینی های غیرقلمی، زیبا به شمار نمی روند و همین مساله زنان و حتی مردان ایرانی را به استفاده گسترده از لوازم آرایشی عمل های زیبایی کشانده.

اما این پایان ماجرا نیست، چرا که در سال های اخیر عواملی باعث شده اند که بحران عدم رضایت از ظاهر بسیار وخیم تر بشود. شبکه های مجازی، و به طور خاص اینستاگرام فضایی را به وجود آورده که عملا می توان آن را مسابقه ای برای محبوبیت نامید. ساختار اینستاگرام به گونه ای طراحی شده که کاربران آن خود را با دیگران مقایسه می کنند و همه سعی دارند بیشترین بازخورد مثبت را به جلب کنند.

در این میان زندگی دختران بیشتر از همه تحت تاثیر قرار گرفته، چرا که با وجود این شبکه های مجازی آنها به صورت در یک رقابت برای زیبایی قرار گرفته اند که در آن زیبایی شان با دیگر کاربران مقایسه و قضاوت می شود. مساله دیگری که به این رقابت برای زیبایی دامن زده، ایم است که برخی به بهانه آزادی فردی، کاری کرده اند که حتی خیابان ها هم جایی برای رقابت، خودنمایی و مقایسه تبدیل بشوند.

این شرایط باعث شده دختران جوان امروز تحت یک فشار روانی شدید برای اثبات زیبایی خود باشند، و همین فشار روانی آنها را به کارهایی می کشاند که بعضا به مرگ آنها منجر می شود.

جامعه زنان ما اکنون در یک مسابقه زیبایی قرار گرفته است. برندگان این مسابقه، یا همان کسانی که در زبان عامیانه با عنوان «داف» شناخته می شوند، از موهبت توجه و تایید عمومی برخوردار می شوند و عملا جایگاه «زن برتر» را به خود می گیرند و حتی می توانند از زیبایی برای درآمد هم استفاده کنند. اما تکلیف بازندگان این مسابقه چیست؟ کسانی که ظاهرشان منطبق بر استاندارد های مدرن نیست. چند نفر همچون نعیمه باید قربانی شوند تا بفهمیم این رقابتی که در جامعه به وجود آمده، خود ظلمی بزرگ در حق جامعه زنان است؟

نویسنده: محمدحسن صادق زاده


  |جنس اول؛ رسانه زنان و خانواده

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.