حمیده سلامتی

از ممنوعیت پرواز تا دستگیری

چرا برخی در وزارت خارجه نمی گذارند این مادر به فرزندش برسد؟

از ممنوعیت پرواز تا دستگیری

حمیده سلامتی مادری که دولت دانمارک پسر پنج ساله اش را به زور از او گرفته، تصمیم می گیرد اعتصاب غذا کند. علی رغم پیگیری های زیادی که او انجام داده با کارشکنی های زیادی در معاونت های وزارت خارجه مواجه شده است. بنابراین به این نتیجه می رسد که اقدام مناسبی در جهت بازگرداندن قانونی داریوش انجام نخواهد شد به همین دلیل تصمیم می گیرد اعتصاب غذا کند.


حمیده سلامتی در گفت و گو با جنس اول گفت: برای تجمع روز دوشنبه هماهنگی های لازم را انجام داده بودم و جمعیت خوبی تدارک دیده شده بود. بلیط پرواز من از مشهد به تهران برای ساعت 6 بود و من تلاش کردم ساعت 4 به فرودگاه برسم. به کانتر که رسیدم اجازه ندادند کارت پرواز بگیرم. دلیل را که جویا شدم گفتند یک دقیقه تاخیر داشتید. بلیط من آماده بود، بارهم نداشتم که لازم باشد آن را تحویل دهم به همین دلیل برایم منطقی نبود که به خاطر یک دقیقه تاخیر با پروازم موافقت نشود. سعی کردم توضیح بدهم که جلسه مهمی دارم و تاخیر پرواز، برنامه هایم را به هم می ریزد. ماموری که آنجا بود با مافوق خود تماس گرفت که تکلیف را جویا شود. بعد از مدتی که با ایما و اشاره باهم صحبت کردند به من گفت خانم محترم هر شخصی تماس بگیرد امکان پرواز شما وجود ندارد! به مدیریت پرواز شکایت کردم. ایشان هم تماس گرفتند و پرسیدند مشکل این خانم چه هست؟ ایشان هم به مدت ده دقیقه با ایما و اشاره صحبت کردند و بعد گفتند نمی­توانید پرواز کنید. به بیرون از فرودگاه رفتم بعد از نیم ساعت برگشتم داخل، مدارکم را به یک اقایی دادم و از ایشان خواستم برایم بلیط تهیه کنند تا بتوانم پرواز کنم به همین دلیل بسیار دیر به تهران رسیدم.

او با اشاره به اینکه به اجبار میخواستند از من تعهد بگیرند که دست از اعتراض بردارم گفت: دیرتر از ساعت مقرر به تجمع رسیدم. زمانی که رسیدم جمعیت زیادی نمانده بود. یک جمع رسانه ای هم که قرار بود با تعداد نفر خوبی بیایند نتوانستند بیایند. با جمعیت کمی که مانده بود یک پلاکارد به دست گرفتیم و به نشانه اعتراض آنجا ایستادیم. سه شنبه دوباره برای تجمع به وزارت خارجه رفتم. بلافاصله رئیس پلیس امنیت آمد و گوشی را با حرکت بدی از دست من گرفت به صورتی که انگشت دست من پیچ خورد. به حرکتشان اعتراض کردم و ایشان من را به اداره امنیت برد. آنجا به زور تلاش می­کردند از من تعهد بگیرند تا دست از اعتراض بردارم. درصورتی که طبق قانون تجمع مسالمت آمیز بدون سلاح هیچ اشکالی ندارد. برخورد خوبی با من نشد. بعد از آنجا دوباره به وزارت خارجه آمدم و با چندین مقام در وزارت خارجه صحبت کردم.

سلامتی ادامه داد: توضیح دادم که من و همسرم ایرانی هستیم و داریوش طبق کنوانسیون های حقوق کودک و همچنین طیق قانون ایران داریوش باید پیش مادرش باشد. حتی اگر این بچه پدر و مادر نداشته باشد دولت ایران قیم داریوش است و باید او را بگیرد. در مهد کودکی که داریوش را نگه می دارند به 15 کودک تجاوز شده است و من نگران سلامتی فرزندم هستم. یکی از مسئولین که چند سال پیش سفیر یکی از کشورهای اروپایی بود و از قضا تجربه برگرداندن یک بچه به مادرش را داشت از گره مسئله داریوش بسیار تعجب کرد. صحبت هایم برای مقامات قانع کننده بود و گفتند ما از خانم نادی پور، سفیر ایران در دانمارک، پیگیر هستیم و در این رابطه با ایشان نامه نگاری داشتیم.

او افزود: خانم نادی پور عملا دراین مدت پیگیری خاصی انجام ندادند. در وزارت خارجه هم گفتم خانم نادی پور تا الان هیچ اقدامی انجام نداند و دروغ می گویند که پیگیری میکنند. من اسناد صحبت هایم را نیز می توانم ارائه دهم. ایشان مدام میگویند من نامه میزنم اما مقامات دانمارک جواب نمی دهند. مگر می شود مقامات دانمارک به من که شهروند معمولی هستم جواب بدهند اما به سفیر ایران در دانمارک ندهند. در جلسه ای که با تعدادی از مقامات در وزارت خارجه داشتم نیز ایشان اظهار تعجب کردند که این کار چرا انجام نمی­شود و گفتند در آینده خانم نادی پور بازخواست خواهند شد. داریوش دیر یا زود به من داده می­شود اما قصد دارند این کار را در سکوت خبری انجام دهند. می ترسند که اگر او را در این شور رسانه ای تحویل بدهند در دنیا بپیچد و والدین دیگر نیز بخواهند فرزندشان را به این طریق پس بگیرند. به این ترتیب منافع کسانی که در این کار دست دارند به خطر می افتد و خیلی ها متوجه می شوند که چه جنایتی درحال انجام است.

حمیده سلامتی با تاکید بر این که یکی از وظایف سفیرها این است که با ایرانیان مقیم خارج که دارای مشکل هستند دیدار کنند گفت: چندین بار برای بیت رهبری نامه فرستاده بودم و از بیت دو بار با مادر من تماس گرفتند. بیت رهبری از وزارت خارجه درخواست حل موضوع را کرده بود. وزارت خارجه در نامه ای به بیت رهبری عنوان کرد که درحال پیگیری این مسئله هستند و تا الان شناسنامه ایرانی برای داریوش گرفته شده است. در مرحله بعد وزارت خارجه در نامه ای دیگر گفت:« خانم نادی پور قطعا یک تعللاتی انجام داده اند. حداقل کاری که ایشان باید انجام میدادند این بود که با این خانواده دیدار کنند و همچنین در این مدت باید به داریوش سر می زدند.» در تجمعاتی که تا کنون در سفارت دانمارک و وزارت خارجه داشتیم پلیس ها برای نظارت می امدند و زمانی که می دیدند کار غیر قانونی انجام نمی­دهیم تا پایان کار بدون برخورد نامناسبی انجا می ایستادند. اما اینبار پلیس امنیت برخورد نامناسبی از خود نشان داد و درحالی که نمی توانستند ایرادی به تجمع قانونی ما بگیرند دائم می گفتند چرا عکس خانم نادی پور را زدید.

او در پایان گفت: چندین روز است که اعتصاب غذا کردم و حال نامساعدی دارم. بعد از کلی دوندگی به من می گویند به دانمارک برو و برای خودت و داریوش در دانمارک اقامت بگیر. طبق قانون دانمارک داریوش باید تا 18 سالگی دست دولت بماند. درواقع من برای این که داریوشم را زودتر طبق قوانین ایران بگیرم به اینجا آمدم. نمی توانم به نقطه اول برگردم. یا جانم را بگیرید یا فرزندم را به من برگردانید.

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.