با روابط عمومی بالا…!

قرارگرفتن زنان در موقعیت‌های شغلی نامناسب و خطرآفرین که می‌تواند آنها را در شرایط با احتمال بالای خشونت و آزار قرار داده و کرامت و امنیت ایشان را تهدید کند، اگر چه موجب افزایش رتبه ایران در رفع تبعیض‌های اقتصادی می‌شود! (در این یادداشت در مورد آمارهای جهانی گزارش دادیم) اما روز به روز فاصله زنان را با احقاق حقوق اصیل و واقعی‌شان بیشتر می‌کند.
مشاغل و فعالیت‌های اقتصادی که در ضمن آن زنان در موقعیت‌های فرودست قرار گرفته و همواره متوجه نوعی نگاه از بالابه‌پایین، درجه‌دو و خضوع نسبت به مردان می‌شوند، از آسیب‌زاترین فضاهای وقوع تعرض و نقض حریم زنان است.
منشی گری در شرایط اجتماعی امروز، یکی از مشاغلی است که زن را در موقعیت طفیلی و پایینی قرار می‌دهد. لازمه‌ای این کار که چارچوب مشخصی ندارد و شرح وظیفه آن به فراخور سلیقه‌ی کارفرمای آقا جابجا می‌شود، موقعیت نابرابر و نگاه بالا به پایین است. خانم منشی نوعی رابطه ارباب رعیتی را در زندگی کاری خود تجربه می‌کند.

منشی زن در بسیاری مواقع، جنبه‌های نمایشی و ویترینی محل کار را برای آقای مدیر تأمین می‌کند. و بنا بر شواهد، پوشش دارای جاذبه، لحن و گفتار شبه اروتیک و به طور کلی جلوه‌گری و عشوه‌گری که از لازمه‌های این کار به‌ویژه در سازمان‌های خصوصی‌تر و بسته‌تر به شمار می‌آید، زن را به ابژه و کالای جنسی مبدل می‌سازد. در یک‌کلام آن چه که در منشی‌گری مصرف می‌شود، وجوه ظاهری و بدنمندانه‌ی زن است و آنچه که کمتر محل تأکید است، شایستگی و شخصیت انسانی اوست. چیزی که در گفتمان رایج، از آن به «روابط عمومی بالا» یاد می‌شود. روابط عمومی بالا البته، یعنی تأمین وجوه عاطفی و جنسی مدیر شرکت، شرکا و مشتری‌هاست و بنا بر گزارش‌های تجربی، زنان در این موقعیت مستقیماً محل پیشنهادهای نامشروع قرار می‌گیرند که در صورت امتناع از این خدمات، با از دست دادن موقعیت شغلی تهدید می‌شوند. در حقیقت بی پرده باید گفت که این سنخ از مشاغل نوعی حرم‌سرای خصوصی را برای مدیران شرکت‌ها فراهم می‌آورد. عدم نیاز به مدرک تحصیلی بالا و تخصص ویژه، ضمن آن که قرار گرفتن در این موقعیت را ساده‌تر و دم‌دستی‌تر می‌کند، این تلقی را پدید می‌آورد که مردان در رده‌های بالایی شرکت‌ها و مؤسسات، می‌توانند و حق دارند، نگاه درجه دومی به منشی‌ها داشته باشند. نگاهی که در فیلم‌ها و سریال‌ها توسط صداوسیما و سایر رسانه‌های کلان مداوماً القا و نهادینه شده است.
به نظر می‌رسد بازتولید شرایط اجتماعی نامتناسب با کرامت زنان، خود مسبب شکل‌گیری انواع آزارها و تعرض‌ها به زنان است و مسئله امنیت اجتماعی زنان علاوه بر قانون‌های بازدارنده، بیش و پیش از هرچیز، نیازمند تدارک شرایط و موقعیت‌های مناسب فعالیت زنان است. هنجارها و ارزش‌های اجتماعی مستمراً در حال پدیدآیی انگیزه‌هایی برای اشتغال و کسب درآمد زنان (به هر قیمتی) هستند. گفتمان‌های فرهنگی مدرن و ساختارهای اقتصادی معیوب که تلاش دارند بار اقتصاد کشور را به هر نحوی به دوش زنان بگذارند، سبب خلق چنین موقعیت‌های نامعقولی می‌شوند.

انتهای پیام/

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.