آیا به پدر رومینا حق دادیم؟

در تشریح انواع سقط می‌توانیم به سه دسته اشاره کنیم: سقط «خودبه‌خودی» ازدست‌رفتن جنین بنا به علل طبیعی و نه به‌صورت القایی و انتخابی، سقط «زودرس» به معنای ازدست‌رفتن بارداری قبل از هفته هشتم حاملگی به دلایلی همچون اختلالات اندوکرین، عفونت‌ها، اختلالات سیستمیک، عوامل ایمونولوژیک و فاکتورهای ژنتیکی از جمله این موارد است. همچنین سقط «دیررس» به معنای ازدست‌رفتن بارداری بین هفته‌های ۱۲ تا بیستم حاملگی است که معمولاً به علل مادرزادی از قبیل عفونت‌های مزمن، بی‌کفایتی «سرویکس» و سایر ناهنجاری‌ها، وضعیت نامطلوب تغذیه و استفاده از داروهای مخدر است.

علاوه بر اینها اما، معنای دیگری از سقط جنین وجود دارد که شامل هیچ یک از تقسیمات فوق نیست، بلکه به معنای از بین بردن و یا همان کشتن جنین در رحم به انگیزه‌های کاملاً انتخابی و شخصی و غیر قانونی، غیراخلاقی و غیر شرعی است. انگیزه‌هایی همچون عدم علاقه به فرزندآوری، بارداری ناخواسته، بارداری نامشروع و غیرمتعارف و مخالفت یکی از زوجین در این نوع از سقط مؤثر است.

سقط در این معنا در حقیقت همان گرفتن حق حیات از یک انسان دیگر است و از این جهت با سایر شیوه‌های قتل و سلب حیات از دیگران تفاوت ماهوی ندارد؛ کاملاً مشابه آن وضعیتی که در زنده‌به‌گور کردن دختران توسط اعراب جاهلی سراغ داریم. در سقط غیرشرعی و غیرقانونی، مادر یا پدر، خود را واجد این حق می‌داند که برای زندگی یا مرگ فرزندش تصمیم بگیرد. با این پیش‌فرض که مالک هستی فرزند است و هنگامی‌که وجود و حیات او را در تعارض با منافع و اهداف زندگی خود ببیند، جنین را به‌عنوان یک کالای زائد دور می‌ریزد. گویا، پدر یا مادر وجود خود را اصیل فرض کرده و جنین را – که او هم یک انسان است در برابر سایر انسان‌ها – طفیلی و فرعی قلمداد می‌کند. در صورتی که مالکیت هستیِ انسان تنها به عهده خداوند است و همه انسان‌ها از این جهت با هم برابرند. مقوله خودکشی نیز از همین حیث ممنوع انگاشته می‌شود و انسان چنین اختیاری را حتی نسبت خود نیز ندارد؛ لذا سقط جنین در غیر مصادیق حرج – که تشخیص آن با فقیه متخصص و آشنا به مسائل پزشکی است – حرام و غیرقانونی است.

اگر پدر یا مادر واجد این حق باشد که برای حیات جنین خود تصمیم‌گیری کند، با چه دلیلی می‌توان این حق را پس از تولد جنین از آنها گرفت؟ اگر پدر یا مادری اجازه داشته باشد، فرزند خود را پیش از تولد با شیوه‌هایی بی‌رحمانه به قتل برساند، با چه سازوکاری می‌توان پس از تولد فرزند، آن‌ها را از این حق و اختیار، منع نمود؟ و در مقابل، چگونه می‌توان پدر رومینا اشرفی را به دلیل تعدی در حیات فرزندش مذمّت کرد، اما پذیرفت که سقط غیرشرعی و غیرقانونی در کشور تا این حد آسان و رایج باشد؟ گفته می‌شود، سالانه 600 هزار جنین در کشور به شکلی غیرقانونی به قتل می‌رسند. با این تفاسیر آیا این ضرورت ایجاب نمی‌کند که دستگاه‌های قضایی و نظارتی کشور، در خصوص اعمال قانون نسبت به عاملان و مراکز غیرقانونی توزیع اقلام و لوازم سقط جنین اقدام کنند؟

انتهای پیام/

اشتراک گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.